home2

NADER BEKEKEN:
De business van de openbare waterwerken
De levering van openbaar water is jarenlang een gemeentelijke aangelegenheid geweest. De huidige, scherp calculerende lokale overheden trekken zich echter in toenemende mate uit de waterlevering terug en laten het werk liever over aan de private sector. Dat scheelt ze veel geld.
Private bedrijven worden aangetrokken vanwege hun kapitaal, hun technologie en hun know-how. Een handvol mondiaal opererende waterbedrijven - vooral uit Frankrijk en Groot-Brittannië - heeft zich daarin gespecialiseerd. Zij sluiten contracten af die variëren van servicecontracten tot concessies tot volledige eigendom.
In ontwikkelingslanden zijn vooral de stedelijke gebieden het doelwit. In Oost-Europa kunnen openbaar-private partnerschappen de middelen verschaffen om watersystemen zover te moderniseren en milieuvriendelijk te maken dat de landen in aanmerking kunnen komen voor lidmaatschap van de EU. Er kleven grote risico's aan dergelijke contracten, maar met de juiste regelmechanismes kan de private sector in principe grote en duurzame besparingen op de aanleg- en operationele kosten van watersystemen realiseren. In dit artikel worden ook enkele typische contracttermen nader verklaard, zoals build-operate-transfer (BOT) en concessie.

lees verder

Het gaat goed met Duckett Creek
Toen een slaperige plattelandsgemeente in Missouri werd uitverkoren tot ontwikkelingsgebied voor high-tech industrie, was de riolering al snel aan modernisering toe. Er kwam een doordacht en toekomstgericht nieuw systeem, waarmee de streek nog vele jaren toe kan. Schoon en efficiënt.

lees verder

WATERDICHT: De ware prijs van de pomp
De kostprijs van een pompsysteem is niet de prijs die op de aankoopfactuur staat. Het is het totaal van energiekosten, gebruikskosten, onderhoud en andere uitgaven die worden gedaan tot de pomp wordt vervangen - kosten die meer dan 75 procent kunnen bedragen van de totale aanschafprijs van een dompelpomp. Zo beschouwd is de N-pomp een winnaar.
.

lees verder

PROFIEL: Takashi Asano Wereldleider in waterrecycling
Professor Takashi Asano van de Universiteit van Californië bestudeert de plaatselijke omstandigheden om tot optimale oplossingen voor waterproblemen te komen. Asano is dit jaar onderscheiden met de Stockholm Water Prize.
     Takashi Asano, bijzonder hoogleraar aan de faculteit voor civiele en milieutechniek van de Universiteit van Californië, helpt al dertig jaar overheden over de hele wereld hun waterbronnen te optimaliseren en vervuiling terug te dringen.
     Hij is voor zijn inspanningen onderscheiden met de 11de Stockholm Water Prize, die jaarlijks door de Stockholm Water Foundation wordt uitgereikt. De prijs wordt toegekend aan instituten, organisaties en personen voor uitmuntende bijdragen aan het behoud en de verbetering van waterbronnen.
     Asano zegt dat hij geen methodes onderwijst. Hij bestudeert in plaats daarvan de plaatselijke omstandigheden - klimaat, cultuur, economie en beperkingen in de beschikbaarheid - en raadpleegt plaatselijke deskundigen. Op basis van die informatie zegt hij: "Ik lever voor zover ik weet de best denkbare oplossingen."
     Naast zijn adviseurschappen en zijn onderwijs- en onderzoekstaken heeft Asano meer dan 50 artikelen en boeken geschreven, waaronder Guidance Manual - Irrigation with Reclaimed Municipal Wastewater, een handboek voor irrigatie met hergebruikt afvalwater dat overal ter wereld wordt gebruikt.
     In 1999 ontving Asano de Jack Edward McKee medaille van de Water Environment Federation vanwege zijn tien jaar durende onderzoek naar microbische risico's en het herstellen van het grondwaterpeil.
     Asano heeft de wereldvolksgezondheid op een hoger plan gebracht door zijn studie van microbiologische vervuilers en manieren waardoor gezondheidsrisico's kunnen worden voorkomen bij hergebruikt water. Asano zegt dat hij zijn onderzoek naar ziektekiemen wil voortzetten. Ook wil hij sporenorganismen of potentieel toxische stoffen in zeer geringe hoeveelheden water gaan onderzoeken.

Pompen voor plastic
Een Duits recyclingbedrijf had een systeem op waterbasis ontwikkeld voor het scheiden en hergebruiken van plastics, maar slaagde er niet in een passende pomp te vinden. STF Recycling GmbH had 21 pompen van verschillend vermogen nodig voor het verpompen van een mengsel van vaste en vloeibare stoffen. Het hergebruikte materiaal, dat bestond uit polystyreen en polyethyleen uit de verpakkingsindustrie, moest worden vergruisd, gemalen, gereinigd, gescheiden en gedroogd.
Slakkenhuispompen en centrifugaalpompen liepen veelvuldig vast. Zelfs Flygt C-pompen waren niet opgewassen tegen de plasticdeeltjes en het zand in het systeem. De Flygt N-pomp bood de oplossing. Met zijn zelfreinigende hydraulica liep hij niet vast door gesmolten plasticdeeltjes. In het pomphuis zit een groef die ervoor zorgt dat de vaste deeltjes uit de pomp worden gespoeld. Bovendien kan de uitstroomcapaciteit van de pomp gemakkelijk aan de werkomstandigheden worden aangepast door de waaierdiameter te wijzigen.
STF laat weten dat zelfs in de wasfabriek waar veel schuurslijtage ontstaat, de N-pomp na anderhalf jaar rendabel werkt. Het bedrijf heeft 126 extra N-pompen van de modellen 3085, 3102 en 3127 besteld voor zes nieuwe complete recyclingfabrieken.

Droog in de greppels
Toen Jaeger Construction Inc. een riolering aanlegde voor de stad Salinas in Californië, besloot het bedrijf de locatie zelf droog te houden en geen extern bedrijf in te huren. De grondwaterstand moest beneden het werkniveau worden gehouden van de open greppels waarin het 3660 meter lange stelsel van rioolbuizen kwam te liggen (4 tot 9 meter diep). Het bedrijf boorde langs het hele traject putten van 10 meter diep en plaatste in elk daarvan plastic buizen en een Flygt Bibo BS 2052 drainagepomp. Die voerde het water af naar een drainagesysteem.
Elke pomp van 1,6 pk pompt tot 455 liter per minuut weg. Sommige pompen draaiden twee tot drie weken lang volcontinu voordat het graafwerk begon en pompten door tot het werk gedaan was. Van de 100 pompen waren er altijd ten minste 48 gelijktijdig in bedrijf. Er werden er 24 voor de werklocatie geïnstalleerd.
'Ik ben blij met de pompen,' zegt Mike Robertson, de locatie-opzichter van Jaeger. Het bedrag dat het bedrijf voor het ontwateren heeft betaald, is ongeveer even hoog als wat het aan een onderaannemer zou hebben betaald. Het verschil is dat Jaeger Construction die pompen nu in bezit heeft en voor de volgende klus kan gebruiken.